• Ιστορίες της Koula Shaker

    46. Dolce far niente

    Οι τελευταίες απολύτως ξέγνοιαστες διακοπές που έχω κάνει έπρεπε να ήταν το 2010. Ψέματα, ούτε τότε ήταν εντελώς ξέγνοιαστες, κάποιος είχε φροντίσει να μου “φάει” μια βδομάδα άδειας χωρίς ουσιώδη λόγο, αλλά τέλος πάντων, παντρευόταν η Ιωάννα, είχαμε πάει στα Χανιά, μεγάλη παρέα, όσοι ήθελαν πήγαιναν μεγάλες εκδρομές, όσοι δεν ήθελαν πήγαιναν στις κοντινές παραλίες, χωρίς γκρίνιες, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς προβλήματα. Είχαμε μαζί μας κι έναν φουσκωτό κροκόδειλο, καθώς και μια σειρά από CD με δικές μου playlists – κυρίως διότι δεν είναι δυνατόν να παντρεύεται η άλλη και να μην έχουμε έτοιμο προς ακρόαση ανά πάσα στιγμή το “Θα ντυθώ γαμπρός” του Αντύπα. Έκτοτε έχω ένα κάπως μεγάλο κενό…

  • Ιστορίες της Koula Shaker

    45. Η Προδοσία

    Θυμάσαι παλιά που ξενυχτούσαμε ως τις 5 το πρωί, γυρνούσαμε σπίτι για χαμόμηλο επειδή είχε κλείσει ο λαιμός μας να τραγουδάμε τα “Θαλασσόξυλα” του Χρήστου Πάζη, κοιμόμασταν 3 ώρες και μετά πηγαίναμε στη Σχολή σαν να μην τρέχει τίποτα; Εγώ, πάντως, δεν το ξεχνάω, ποτέ δε θα το ξεχάσω, όχι μόνο γιατί τα “Θαλασσόξυλα” ήταν μεγάλο σουξέ στα early 00s, αλλά επειδή εγώ η ίδια ήμουν μεγάλο σουξέ την ίδια περίοδο. Δεν κουραζόμουν με τίποτα, άντεχα την ταλαιπωρία, τα ξενύχτια, τα βάρβαρα βαρετά μαθήματα της Σχολής, γενικώς ‘βαστούσα γερά’. Όση ώρα γράφω αυτές τις γραμμές φυσικά και χασμουριέμαι, είναι 4 παρά (το μεσημέρι, προφανώς), έχω δει δυο επεισόδια The Golden…

  • Ιστορίες της Koula Shaker

    44. Πέρασε ένας μήνας

    Πέρασε ένας μήνας, κι αν ήμουν ο Γιώργος ο Νταλάρας θα συνέχιζα με το στίχο “οι μηχανές σκουριάζουν”, πράγμα που κατά μία έννοια συμβαίνει στο σώμα μου όσο περνάει ο καιρός, άσχετα αν πλέον το έχω αποδεχτεί και βρίσκομαι στα όρια του “δεν θα σκάσω κιόλας” ως προς το καυτό ζήτημα της τρέχουσας καθημερινότητάς μου. Φυσικά και μιλάω εκ του ασφαλούς, το έχω ξαναπεί, έχουμε τέσσερα γονιμοποιημένα ωάρια στην κατάψυξη, συνεπώς και τίποτα να μη μαζέψω από εδώ και μπρος θα προχωρήσουμε με αυτά, και πάλι όμως κανείς δε μπορεί να με διαβεβαιώσει – ούτε καν κοτζάμ Νταλάρας – πως όλα θα πάνε όπως τα θέλω.     Ενιγουέι, με…

  • Γονιμότητα,  Ιστορίες της Koula Shaker

    43. Το κουνούπι

    Το βράδυ εκείνης της Πέμπτης με την υγρασία να παίζει την 9η του Μπετόβεν στα κόκαλά σου, σκότωσα το πρώτο μου κουνούπι για φέτος. Ακολούθησα μια από τις μεθόδους “Μίστερ Μιγιάγκι”, δηλαδή το κοπάνησα σε ανύποπτο χρόνο με την παλάμη μου, αυτό είχε παραφάει και δε μπορούσε να κουνηθεί, συνεπώς αντίο ζουζούνι και σόρι νοτ σόρι ταυτόχρονα.       Την επόμενη το πρωί πρωί, μπήκα μέσα στο κέντρο γονιμότητας, και στην αίθουσα αναμονής ήμουν ολομόναχη. “Γεια σας, έχω έρθει για υπέρηχο”, “Καθίστε παρακαλώ”, “Μια ερώτηση να κάνω, μπούκαρε ο Πούτιν και δεν το έμαθα, ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΕΔΩ;“. Φυσικά σε δέκα λεπτά είχε γεμίσει το σαλόνι, στο μεταξύ…

  • Ιστορίες της Koula Shaker

    42. Η 90άρα κασέτα

    Το μεσημέρι του Σαββάτου βαριόμασταν να μαγειρέψουμε. Μπορεί να είχε έξω 23 βαθμούς, αλλά μού είχε “κολλήσει” να φάω γιουβαρλάκια, από αυτά τα μαλακά με το ελάχιστο ρύζι μέσα, και το πλούσιο αυγολέμονο που ποτέ δεν μπορώ να πετύχω – όχι πως πετυχαίνω τα γιουβαρλάκια, προς Θεού, τα πετάς στον τοίχο και γυρίζουν πίσω, όποτε θέλουν στο Ρολάν Γκαρός μπορώ να τους παραχωρήσω 4 κιλά ψημένα, έτοιμα. Η ταβέρνα του κέντρου της Αθήνας, αυτή που αν ποτέ κλείσει (κουνηθείτε από τη θέση σας) θα πεινάσει πολύς κόσμος, είχε εκείνη την ωραία άπλα και την ησυχία που ενίοτε διέκοπτε η μουσική, το συνηθισμένο πρόγραμμα που αποτελείται από το λεγόμενο “έντεχνο” και…

  • Ιστορίες της Koula Shaker

    41. Hello Άγχος My Old Friend

    Πότε είχαμε Απρίλιο, πότε μπήκε ο Οκτώβριος αντί για τον Μάιο, τι ψύχρα είναι αυτή, τι μπουφάν να πάρω τώρα που θα πάω στην λαϊκή, γιατί φύλαξα τις ομπρέλες και το λεπτό πάπλωμα, γιατί κάνει καριέρα ο Ansel Elgort (άσχετο, μα ταυτόχρονα πάντα σχετικό), η Ντενίση είναι αυτή στην Μενεγάκη; Όχι ρε γαμώτο και πρέπει να βγω έξω, έχω μίτινγκ στις 2 και δε θα προλάβω αν δε φύγω τώρα, συγγνώμη, φοράει μπεζ αρβυλομποτάκι η Μιμή, θα τρελαθώ, μήπως αλλάξω το μίτινγκ, τώρα που το ξανασκέφτομαι;         Η ζωή με τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι γεμάτη ερωτήσεις, κάποιες οριακά χαζές, κάποιες απόλυτα δικαιολογημένες και – οι…

  • Ιστορίες της Koula Shaker

    40. Ο Μυστικός Ύπνος

    “Εμένα μη μού βάλεις κρασί, μάλλον θα κάνω ωοληψία την επόμενη εβδομάδα“. Πρέπει να το είπα συνολικά καμιά σαρανταριά φορές σε διάφορες περιστάσεις πριν φτάσει εκείνη η μέρα, χωρίς να είμαι σίγουρη ούτε για το αν θα προλαβαίναμε το ωάριο, ούτε για το κατά πόσο ένα ποτήρι κρασί θα έκανε κάτι κακό σε αυτό. Όταν έχεις φτάσει σε χ αριθμό ωοληψιών, είτε δεν σε νοιάζει πλέον ιδιαίτερα το τι τρως/ πίνεις/ κάνεις πριν από αυτές, είτε σε νοιάζει ακόμα περισσότερο, αλλά ταυτόχρονα ξεχνάς κάποια πράγματα – ή αυτό νομίζεις τουλάχιστον.       Μετά από έναν κύκλο σαράντα ημερών, είχε έρθει η περίοδος του Απριλίου και τον Μάρτιο τον πηδήξαμε…

  • Γονιμότητα,  Ιστορίες της Koula Shaker

    39. Aνωοθυλακιορρηξία. Πες το τώρα γρήγορα τρεις φορές.

    Ανωοθυλακιορρηξία. Ανωοθυλακιορρηξία. Α- νω – ο – θυ – λα – κι – ορ – ρη – ξί – α. Δύσκολη λέξη, προτιμώ να τη βαφτίσω Τασούλα και να αναφέρομαι σε αυτήν με αυτό το όνομα, διότι “μπορεί να μην είναι σπάgnια Φάgnη μου”, αλλά δεν αντέχω και να τη ζω και να τη γράφω.       Βρίσκομαι, λοιπόν, στην 37η ημέρα του κύκλου μου και δεν έχω κανένα σύμπτωμα που να δίνει έστω ένα hint ότι η περίοδος πλησιάζει. Ούτε πρήξιμο έχω, ούτε ανεξήγητη σωματική κούραση, ούτε σοκολάτες θέλω να φάω – πήρα επίτηδες μια τεράστια και την έχω στην κουζίνα, αλλά πραγματικά δεν πεινάω για κακάο (κάνει…

  • Ιστορίες της Koula Shaker

    38. Η Δήμητρα & η Ενδομητρίωση

    Ο Μάρτιος είναι, λέει, ο μήνας ευαισθητοποίησης για την ενδομητρίωση. Μια ΜΚΟ στην Αμερική αποφάσισε πριν χρόνια να λανσάρει μια μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης του κοινού κάθε Μάρτιο και έτσι σιγά σιγά έγιναν της μόδας (με την απόλυτα καλή έννοια) παρόμοιες ενέργειες σε άλλες χώρες. Να πω την μαύρη την αλήθεια, βέβαια, εγώ προσωπικά δεν τρελαίνομαι ούτε με τις Παγκόσμιες Ημέρες Ευαισθητοποίησης Για Το Οτιδήποτε, ούτε για τους παρόμοιας σημειολογίας μήνες. Κάποια πράγματα πιστεύω πως πρέπει να τα συζητάμε και να έρχονται στην επιφάνεια πιο συχνά από ό,τι π.χ. κάθε Μάρτιο ή σε κάθε περίπτωση κάποια στιγμή να μην υπάρχει η ανάγκη να μάς θυμίζουν αυτές οι Παγκόσμιες Ημέρες το τι…

  • Ιστορίες της Koula Shaker

    37. “Συλλέκτρια Στιγμών”

    Μετά την ωοληψία δεν ξέρεις πότε θα σου έρθει ξανά περίοδος. Άλλες λένε ότι τους έχει έρθει μέσα σε δυο βδομάδες, άλλες σε τρεις, άλλες σε τέσσερις, “άλλες λένε ότι, άλλες λεν’ διότι”, τέλος πάντων, consensus δεν υπάρχει, διαφωτιστικές έρευνες δεν υπάρχουν (παρότι είναι τρομακτικά εύκολο να κρατήσεις αυτά τα στατιστικά), η περίοδος, και άρα ο νέος κύκλος πιθανής ωοληψίας, ο νέος κύκλος ελπίδας, σού έρχεται όποτε γουστάρει και όχι όποτε θα σε βόλευε ιδανικά.     Μετά την προηγούμενη επιτυχή ωοληψία, κρατούσα πολύ μικρό καλάθι ως προς το πότε θα μου ερχόταν ξανά περίοδος (δεν είμαστε όλοι τυχεροί σαν τον Γκαστόνε), έχοντας πάρει απόφαση ότι δε θα μου έκανε…