Ιστορίες της Koula Shaker

15. Η Εβδομάδα των Παθών

Απρίλιος 2021

 

“Φέτος το Πάσχα θα είναι διαφορετικό από πέρυσι”, είχαν πει οι ειδικοί, συμπληρώνοντας όμως ότι “δε θα είναι τόσο μοναχικό όσο το περσινό”. Εκτός από τους ειδικούς επιστήμονες, βέβαια, υπάρχει και ο φίλος μου ο Γιώργος που έλεγε εξαρχής ότι το 2021 θα ήταν συνολικά χειρότερο από ό,τι το 2020 – κι εγώ τον είχα πιστέψει, και πολύ καλά είχα κάνει, αν με ρωτάτε.

 

Μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα κλείσαμε, επιτέλους, το επόμενο ραντεβού με τον γυναικολόγο, μετά το τέλος όλων των απαραίτητων εξετάσεων, και φυσικά καθυστερήσαμε κανονίσουμε τη συνάντηση επειδή η περίοδός μου είχε αποφασίσει να έρθει στις 31 μέρες – δεν είναι δα ότι δεν είχαμε και άπλετο χρόνο μπροστά μας, έτσι; 

 

 

 

H υστεροσαλπιγγογραφία ήταν “καθαρή”, δε φαινόταν κάποιο ανατομικό ή άλλο πρόβλημα, οι δε τιμές των ορμονολογικών εξετάσεων βρισκόντουσαν εντός των ορίων – αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα από μόνο του, καθώς η ωοθυλακική μου επάρκεια, το “στοκ” των ωαρίων που μου είχε απομείνει δηλαδή, βρισκόταν στα τάρταρα (3,5 είναι η κατώτερη φυσιολογική τιμή, 3,6 ήταν το δικό μου σκορ).

 

 

Μπαίνοντας στο ιατρείο έπαιζε ένα από τα πολύ αγαπημένα μου καγκουροντάνς κομμάτια, το Sexy Love, και το θεώρησα πολύ καλό σημάδι η Λεφάκαινα. Αφού διηγήθηκα στο γιατρό διάφορα θέματα που είχαν προκύψει στο διάστημα ανάμεσα στα δυο ραντεβού μας, για να ξέρει ότι είμαι γκαντέμω συχνά, αλλά πολύ ψύχραιμη συχνότερα (σ’ ευχαριστώ επιστήμη που μάς χάρισες τα αντικαταθλιπτικά, τα αγχολυτικά και τη νιασιναμίδη), μας ανακοίνωσε, χωρίς συγκεκριμένη εξήγηση και χωρίς καμία ανάλυση των αποτελεσμάτων των εξετάσεων πως η καλύτερη λύση για εμάς ήταν η εξωσωματική γονιμοποίηση.

 

 

Φυσικά, η συγκεκριμένη διαδικασία, εφόσον αποφασίσεις να προχωρήσεις κατ’ αυτό τον τρόπο προς την τεκνοποίηση, συνεπάγεται κάποια ταλαιπωρία σε διάφορα επίπεδα. Από τη μία είναι καθησυχαστικό να σου λέει ο γιατρός “μην παίζεις ρουλέτα με τον κύκλο σου κάθε μήνα και μη μετράς μέρες ωορρηξίας” και να υπονοεί “αφού βλέπεις ότι πιο πιθανό είναι να γκαστρωθεί ο Σβαρτζενέγκερ – στο σινεμά, μα και στ’ αλήθεια, γιατί όχι – παρά εσύ” κι από την άλλη σκέφτεσαι αναπόφευκτα το “δηλαδή εγώ γιατί δε μπορώ και ο Κάπτεν Φον Τραπ είχε κάνει 7 με την Φον Τράπαινα και μάλιστα πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο κόσμος πέθαινε από απλό πονόδοντο”;

 

 

 

 

Αποφασίστε και πείτε μου”, είπε ο γιατρός, προτρέποντάς μας να λάβουμε υπόψιν τους διάφορους εξωτερικούς παράγοντες που είχαν προκύψει και θα μπορούσαν να αποτελέσουν εμπόδιο σε μια ήρεμη και ομαλή διαδικασία τεχνητής γονιμοποίησης. Κοινώς, όταν μπεις σε αυτή τη διαδικασία, πρέπει να διαβάσεις, να ρωτήσεις, να πάρεις όσες γνώμες χρειάζεσαι (αλλά όχι και όλες τις γνώμες εκεί έξω, μην εκραγεί τζάμπα ο εγκέφαλός σου), να σπουδάσεις και λίγη γυναικολογία, έτσι ερασιτεχνικά, όπως μαθαίνεις τένις π.χ., να ξεχάσεις (την πιθανότητα να μείνεις έγκυος φυσιολογικά) και μετά να προχωρήσεις με όσο τσαμπουκά έχεις μέσα σε ένα ιατρείο και να πεις “είμαι εδώ και είμαι έτοιμη να πάθω ό,τι χρειάζεται”.

 

Ήταν μια εβδομάδα Παθών και “Μαθών”, που πρακτικά το ίδιο είναι αν αναλογιστείς ότι “έπαθες” (ή απλά “ήσουν”) και τώρα ήρθε η ώρα να μάθεις. Είναι αυτό που λέμε “δια βίου μάθηση”, αλλά χωρίς να σου δίνουν κάποιο πτυχίο στο χέρι.

 

Φεύγοντας από το ιατρείο δεν συνειδητοποιήσαμε άμεσα την κακή εντύπωση που μάς είχε κάνει ο γιατρός στη δεύτερη συνάντηση, καθόσον, όπως προείπα, δεν είχε εξηγήσει απολύτως τίποταούτε καν ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι για εξωσωματική γονιμοποίηση – ενώ ο Θανάσης τον είχε ρωτήσει πολύ συγκεκριμένα να μας πει ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημά μου. Μάλιστα, ο γιατρός είχε πει πως δε θα λάμβανε καν υπόψιν του το γεγονός ότι είχα ήδη μείνει έγκυος μια φορά, άσχετα με την τελική έκβαση, ούτε ασχολήθηκε με τον Θανάση και τις εξετάσεις που κανονικά πρέπει να κάνει ένας άντρας στο πλαίσιο της IVF.

 

 

 

 

Όλα αυτά μάς απασχόλησαν, ωστόσο, πολύ λίγο στην πράξη. Λίγες μέρες πριν το δεύτερο ραντεβού με τον γιατρό, ο πατέρας μου είχε διαγνωστεί με καρκίνο και η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη. Βάλαμε τη διαδικασία της εξωσωματικής “στον πάγο” κι αφήσαμε τη Μεγάλη Βδομάδα να πάρει το νόημα που μας επιφύλασσε αυτή τη χρονιά, η πιο μαλακισμένη χρονιά της ζωής μου μέχρι σήμερα.

 

 

Πηγή φωτογραφίας: Hello I’m Nik

 

One Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *